Τόσοι πολλοί άνθρωποι στο κόσμο αυτό που δίνουν κάθε μέρα μάχες!
Η Λυδία πολεμά με το τέρας και οι γονείς της ζουν το χειρότερο εφιάλτη ενός γονιού...
Η Φάβα παλεύει με τα περίεργα παιχνίδια της ψυχής...
Όμως μιλούν!!!
Εγώ γιατί δεν μπορώ να μιλήσω, να δώσω το σύνδεσμο για το μπλογκάκι αυτό, να πω έστω γραπτά όλα αυτά που μου ματώνουν τη ζωή;
Γιατί στους γύρω μου, κουβέντα...
Μετά από όσα έγιναν, κανένα δε βλέπω πιά, κι όταν βλέπω κάποιους νιώθω τόσο άβολα, τόσο άσχημα, μες τις ωραίες ζωές τους, εγώ νικημένη...ντρέπομαι
Νικημένη από την πραγματικότητα, που γκρέμισε τα ωραιότερα που είχα νοιώσει και που τόσο περηφανευόμουνα γι αυτά...
Και πάλι με την αμφιβολία, μήπως δεν είναι έτσι που τα νοιώθω, μήπως ο εγωισμός μου αδικεί, μήπως φταίω, μήπως αν μιλήσω γι αυτά που έγιναν και νοιώθω, αδικήσω και κατηγορήσω άδικα...
Παρασκευή, Νοεμβρίου 23, 2007
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
1 σχόλιο:
''...μες τις ωραίες ζωές τους''
έχεις ξεχάσει να φορέσεις τα γυαλιά σου, μου φαίνεται.....για δες ξανά:τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται....
Δημοσίευση σχολίου